Persoonsgegevens  

Rb. Limburg 1 mei 2026, IT 5289; ECLI:NL:RBLIM:2026:4259 ([eiseres] tegen de Minister van Financiën). In deze zaak tussen [eiseres] en de minister van Financiën stonden twee bestuursrechtelijke procedures centraal over de Fraude Signalering Voorziening (FSV) van de Belastingdienst. De eerste procedure zag op een AVG-inzageverzoek met betrekking tot persoonsgegevens die van eiseres in de FSV waren opgenomen. De tweede procedure betrof een verzoek om schadevergoeding wegens de registratie van eiseres in de FSV. [eiseres] had de Belastingdienst verzocht om volledige inzage in haar FSV-registratie, waaronder de zogeheten “screenprints” van de registratie, en stelde daarnaast schade te hebben geleden door opname in de FSV. De minister verstrekte een overzicht van persoonsgegevens uit de FSV, maar weigerde inzage in bepaalde gegevens met een beroep op artikel 23 AVG en artikel 41 Uitvoeringswet AVG. Volgens de minister was beperking van inzage noodzakelijk ter bescherming van toezicht-, opsporings- en privacybelangen van derden. Daarnaast stelde de minister dat uit beschikbare systemen niet bleek dat persoonsgegevens van eiseres met andere instanties waren gedeeld.

Rb. Overijssel 6 mei 2026, IT 5290; ECLI:NL:RBOVE:2026:2581 (Booking tegen Groepen). In deze zaak tussen Booking en Groepen, stond een geschil centraal over het terughalen van gegevens uit back-ups van een online reserveringssysteem. Groepen wil toegang krijgen tot gegevens die eerder aanwezig waren in het online reserveringssysteem BEX/CMS van Booking. Volgens Groepen heeft zij groot belang bij deze data in verband met fiscale verplichtingen, waaronder verplichtingen die voortvloeien uit DAC7. Het gaat onder meer om gegevens over facturen, boekingen, afrekeningen en commissies met betrekking tot huiseigenaren en consumenten. Booking stelde zich op het standpunt dat eerst duidelijk moest worden welke gegevens precies moesten worden teruggehaald en dat daarvoor kosten verschuldigd zijn.

Hof van Justitie EU 7 december 2023, IT 5280; IEFbe 4226; ECLI:EU:C:2023:957 (OQ tegen Land Hessen, SCHUFA Holding). In deze zaak staat de vraag centraal of het automatisch vaststellen van een kredietscore door een kredietinformatiebureau kan worden aangemerkt als geautomatiseerde individuele besluitvorming in de zin van artikel 22 AVG. SCHUFA stelde op basis van persoonsgegevens een waarschijnlijkheidswaarde vast over de kredietwaardigheid van een persoon. Die score werd vervolgens verstrekt aan derden, zoals banken, die deze waarde gebruikten bij de beoordeling of zij al dan niet een contractuele relatie met de betrokkene aangingen. Volgens SCHUFA nam zij zelf geen besluit, maar verstrekte zij slechts informatie aan haar contractuele partners.

Rb. Rotterdam 23 maart 2026, IT 5276; LS&R 2384; ECLI:NL:RBROT:2026:3605 ([verzoeker] tegen Velthuis Kliniek). [verzoeker] verzoekt de voorzieningenrechter om afgifte van haar volledige medisch dossier, onder verwijzing naar zowel artikel 7:456 BW als het inzagerecht uit artikel 15 AVG. De voorzieningenrechter stelt voorop dat een dergelijke vordering tot afgifte niet via een verzoekschrift kan worden ingesteld, maar via een dagvaardingsprocedure. Dat geldt ook in spoedeisende gevallen, waarbij bovendien bijstand van een advocaat vereist is. Voor zover [verzoeker] zich beroept op de AVG, geldt dat een verzoekschriftprocedure alleen openstaat in een bodemprocedure op grond van artikel 35 UAVG en niet in kort geding.

Rb. Rotterdam 17 april 2026, IT 5273; ECLI:NL:RBROT:2026:4682 ([eiseres] tegen MPG). [eiseres] heeft in 2021 deelgenomen aan een door MPG georganiseerde spelshow, waarvan een video op YouTube is geplaatst. In die video is zij herkenbaar in beeld, wordt zij bij haar voornaam genoemd en is haar stem hoorbaar. [eiseres] vordert verwijdering van de video, omdat zij niet heeft ingestemd met de wijze waarop haar persoonsgegevens zijn verwerkt, in het bijzonder vanwege de seksueel getinte opdrachten en vragen in het spel.

Rb. Den Haag 19 februari 2026, IT 5265; ECLI:NL:RBDHA:2026:5199 ([eiseres] tegen de inspecteur van de Belastingdienst). De rechtbank heeft geoordeeld dat de Belastingdienst het risicoselectiemodel “OB Negatief” rechtmatig mocht gebruiken bij de selectie van een onderneming voor een boekenonderzoek naar omzetbelasting. De onderneming stelde dat sprake was van verboden geautomatiseerde besluitvorming in strijd met de AVG en verwees daarbij onder meer naar het Schufa-arrest van het Hof van Justitie van de EU [IT 3789].

Rb. Midden-Nederland 15 april 2026, IT 5264; ECLI:NL:RBMNE:2026:2121 ([verzoekende partij] tegen Kucoin). De Rechtbank Midden-Nederland heeft cryptobeurs KuCoin verplicht om identificerende gegevens en transactieoverzichten te verstrekken van gebruikersaccounts die gekoppeld zijn aan blockchainadressen die betrokken zouden zijn bij boilerroomfraude. Een slachtoffer van crypto-oplichting stelde via een nepadvertentie ruim € 166.000 aan cryptovaluta te hebben verloren. Uit blockchainonderzoek van DataExpert bleek dat een deel van de gelden terechtkwam op een exchangeplatform van KuCoin.

Hof Amsterdam 14 april 2026, IT 5255; ECLI:NL:GHAMS:2026:1138 ([appellante] tegen [geïntimeerde]). In deze zaak oordeelt het Hof Amsterdam over een verzoek van een schoolleider tot verwijdering van haar persoonsgegevens uit het Schoolleidersregister Primair Onderwijs. Zij stelde dat de registratie onrechtmatig was en beriep zich onder meer op haar recht op gegevenswissing onder de AVG. Het hof bekrachtigt het oordeel van de rechtbank (ECLI:NL:RBNHO:2025:1087), dat het verzoek moet worden afgewezen. De verwerking van persoonsgegevens door de beheerder van het register is rechtmatig op grond van artikel 6 lid 1 onder f AVG. Volgens het hof bestaat een gerechtvaardigd belang bij het registreren van schoolleiders, gelegen in het bewaken, stimuleren en borgen van de kwaliteit van schoolleiders en de professionalisering binnen het primair onderwijs. Deze registratie vloeit voort uit afspraken tussen sociale partners en voorwaarden die door de overheid zijn gesteld aan financiering van professionalisering.

Rb. Rotterdam 13 maart 2026, IT 5253; ECLI:NL:RBROT:2026:2765 ([verzoeker] tegen het Gerechtsbestuur). In deze zaak verzoekt [verzoeker] om op grond van de AVG inzage in alle interne communicatie en documenten van de rechtbank Den Haag waarin zijn persoonsgegevens voorkomen, waaronder interne e-mails, notities en analyses rond zijn eerdere procedures en klachten. De rechtbank wijst het verzoek grotendeels af. Hoewel artikel 15 AVG recht geeft op inzage in persoonsgegevens, strekt dit recht niet zo ver dat ook volledige toegang moet worden verleend tot interne correspondentie en documenten. Het doel van het inzagerecht is dat betrokkene de verwerking van zijn persoonsgegevens kan controleren, en daaraan was in dit geval al voldaan doordat een overzicht van de verwerkte gegevens en relevante stukken was verstrekt.