Vordering Greenwheels volledig afgewezen wegens schending informatieplichten bij online overeenkomsten
Rb. Amsterdam 29 september 2026, IT 5659; ECLI:NL:RBAMS:2026:9929 (Greenwheels tegen [gedaagde]). De rechtbank heeft de betalingsvordering van Greenwheels volledig afgewezen wegens schending van de wettelijke informatieplichten bij het online aangaan van overeenkomsten. Greenwheels vorderde van een consument betaling van vijf openstaande facturen van in totaal € 2.008,08, vermeerderd met rente en buitengerechtelijke kosten. De facturen hadden betrekking op huurkosten voor het gebruik van deelauto's, administratiekosten voor bekeuringen en aanmaankosten voor een boete. De consument had online een abonnementsovereenkomst gesloten, waarna afzonderlijke reserveringsovereenkomsten werden aangegaan voor het gebruik van de auto's. Volgens de kantonrechter zijn zowel de abonnementsovereenkomst als de reserveringsovereenkomsten aan te merken als overeenkomsten op afstand, waarop de informatieplichten van artikel 6:230m en 6:230v BW van toepassing zijn. Hoewel de consument niet in de procedure was verschenen, moest de kantonrechter ambtshalve toetsen of Greenwheels aan deze verplichtingen had voldaan.
Beveiligingscamera's met privacymasker maken geen onrechtmatige inbreuk op privacy van buren
Hof Arnhem-Leeuwarden 20 oktober 2026, IT 5657; ECLI:NL:GHARL:2026:6851 ([appellanten] tegen [geïntimeerden]). Het hof heeft geoordeeld dat bewoners van een appartementencomplex met hun beveiligingscamera's geen onrechtmatige inbreuk maken op de privacy van hun buren. Partijen wonen in een kleinschalig appartementencomplex, waar een van de huishoudens twee beveiligingscamera's in de woning heeft geplaatst die gericht zijn op de buitenruimtes aan de voor- en achterzijde. De buren maakten hiertegen bezwaar, omdat de camera's ook gemeenschappelijke ruimtes en hun privéterrein in beeld konden brengen. Zij vorderden daarom verwijdering van de camera's of aanpassing van de instellingen, zodat hun privacy niet langer geschonden zou worden. Daarnaast wilden zij een verbod op het maken van foto- en filmopnamen van henzelf en hun bezoek. De Rechtbank Midden-Nederland stelde de buren grotendeels in het gelijk en veroordeelde de eigenaren tot verwijdering van de camera's. In hoger beroep voeren de eigenaren echter aan dat de camera's zijn voorzien van een privacymasker, waardoor slechts een beperkt gedeelte van de gemeenschappelijke buitenruimte zichtbaar is. Volgens hen zijn de camera's noodzakelijk voor de beveiliging van hun eigendommen en veiligheid.
Executie vernietigingsbevel vertrouwelijke bedrijfsgegevens mag doorgaan, dwangsommen niet verjaard
Rb. Noord-Holland 28 oktober 2026, IEF 24031; IT 5654; ECLI:NL:RBNHO:2026:14782 ([eisers] tegen Interflow). De voorzieningenrechter heeft in een executiegeschil geoordeeld dat er geen grond bestaat om de tenuitvoerlegging van eerdere vonnissen over de vernietiging van vertrouwelijke bedrijfsgegevens van Interflow te staken of te schorsen. Twee voormalige werknemers van Interflow, een onderneming gespecialiseerd in luchtbeheersing in gecontroleerde ruimtes, hebben na hun vertrek een concurrerende onderneming opgericht. Uit forensisch onderzoek bleek dat zij tegen het einde van hun dienstverband bedrijfsbestanden naar externe gegevensdragers hadden gekopieerd en bestanden naar externe e-mailadressen hadden verstuurd. Bij vonnis van 9 november 2022 zijn zij en hun onderneming veroordeeld om de gekopieerde of anderszins verkregen vertrouwelijke informatie, alle kopieën daarvan en daarop gebaseerde documenten en bestanden onder toezicht van een onafhankelijke deskundige aantoonbaar te vernietigen. Omdat volgens Interflow onvoldoende uitvoering was gegeven aan deze verplichtingen, volgde een executiegeschil waarin de rechtbank op 6 november 2023 nadere verplichtingen oplegde om de deskundige toegang te geven tot de relevante systemen, gegevensdragers en e-mailservers en de gegevens alsnog te vernietigen, op straffe van dwangsommen. Het gerechtshof Amsterdam bekrachtigde dit vonnis op 22 juli 2025, maar oordeelde wel dat Interflow de rapportages van onderzoeksbureau DigiJuris niet kon gebruiken ter bestrijding van de matiging van eerder verbeurde dwangsommen. Dit omdat deze volgens het hof in strijd met het beginsel van hoor en wederhoor tot stand waren gekomen. Nadat Interflow opnieuw aanspraak had gemaakt op dwangsommen, vorderden de voormalige werknemers en hun onderneming staking of schorsing van de executie. Zij stelden dat de onderzoeksrapportages onbruikbaar waren, dat zij onvoldoende in staat werden gesteld aan de eerdere veroordelingen te voldoen en dat de dwangsommen waren verjaard. Onder verwijzing naar de rechtspraak van de HR over executiegeschillen overweegt de voorzieningenrechter dat bij een definitieve veroordeling slechts grond bestaat voor schorsing van de tenuitvoerlegging indien sprake is van misbruik van executiebevoegdheid in de zin van artikel 3:13 BW.
Uitspraak ingezonden door Dirk Visser en Paul Kreijger, Visser Schaap & Kreijger.
Hof Amsterdam: HowardsHome maakt met nieuwssignaleringsdienst inbreuk op auteursrecht en persuitgeversrecht
Hof Amsterdam 20 oktober 2026, IEF 23943; IT 5656; zaaknr. 200.350.773/01; ECLI:NL:GHAMS:2026:2977 (de Uitgevers tegen HowardsHome). DPG Media, Mediahuis Nederland en Mediahuis NRC (hierna: de uitgevers) hebben hoger beroep ingesteld tegen een vonnis van de Rechtbank Amsterdam [IEF 22332], waarin hun vorderingen wegens inbreuk op het auteursrecht, databankenrecht en persuitgeversrecht waren afgewezen. De zaak betreft de commerciële nieuwssignaleringsdienst van Knowledge Exchange B.V., handelend onder de naam HowardsHome. Deze dienst verzamelde informatie uit onder meer openbaar beschikbare RSS-feeds van de uitgevers en bood klanten tegen betaling signaleringen aan met hyperlinks, nieuwskoppen, tekstfragmenten en, indien beschikbaar, verkleinde afbeeldingen (thumbnails). Het Gerechtshof Amsterdam oordeelt dat het overgrote merendeel van de gebruikte perspublicaties auteursrechtelijk beschermd is en dat de uitgevers gerechtigd zijn de daarop rustende auteursrechten uit te oefenen of in te roepen. Door beschermde teksten en afbeeldingen te verveelvoudigen en openbaar te maken, heeft HowardsHome inbreuk gemaakt op het auteursrecht. Het beroep op de uitzondering voor tijdelijke reproducties (artikel 13a Aw) slaagt niet, omdat de reproducties zelfstandige economische waarde hadden en de kern van de commerciële dienstverlening vormden. Ook de beroepen op de nieuwsexceptie (artikel 15 Aw), de rapportage-exceptie (artikel 16a Aw) en het citaatrecht (artikel 15a Aw) worden verworpen. Voor een geslaagd beroep op het citaatrecht is onder meer vereist dat een rechtstreeks en nauw verband bestaat tussen het geciteerde werk en de eigen beschouwingen van de gebruiker. HowardsHome voegde echter geen eigen beschouwingen toe en gebruikte de fragmenten als onderdeel van haar commerciële product. Bovendien werd niet voldaan aan de eis dat het citeren naar billijkheid geschiedt en door het bijzondere doel wordt gerechtvaardigd. Ook de tekst- en dataminingexceptie (artikel 15o Aw) biedt geen bescherming, omdat deze uitsluitend betrekking heeft op reproducties en niet op openbaarmakingen. Daarnaast kwalificeren de werkzaamheden van HowardsHome volgens het hof niet als tekst- en datamining in de zin van artikel 25a lid 3 Aw.
Professionele conclusies in medisch dossier vallen niet onder rectificatierecht AVG
Rb. Noord-Holland 18 augustus 2026, IT 5653; LS&R 2504; ECLI:NL:RBNHO:2026:13230 ([verzoeker] tegen GGZ). In deze zaak tussen [verzoeker] en Stichting GGZ Noord-Holland-Noord (GGZ) staat de vraag centraal of GGZ op grond van de artikelen 16 en 17 AVG verplicht is om bepaalde gegevens uit de medische dossiers van [verzoeker] te corrigeren of te verwijderen. [verzoeker] is van maart 2014 tot januari 2026 cliënt geweest bij GGZ en stelt dat zijn dossiers onjuiste gegevens bevatten over zijn vermeende betrokkenheid bij strafbare feiten. Volgens [verzoeker] zijn deze gegevens niet gebaseerd op politie- of justitiële informatie. Hij verzoekt daarom om rectificatie of verwijdering van deze gegevens en om alle derden die de informatie hebben ontvangen daarvan op de hoogte te stellen. GGZ verzet zich tegen het verzoek. Volgens GGZ heeft [verzoeker] onvoldoende concreet aangegeven welke persoonsgegevens objectief onjuist of onvolledig zijn. Daarnaast wijst GGZ op haar wettelijke verplichting om een medisch dossier bij te houden op grond van artikel 7:454 BW. De gegevens zijn deels afkomstig van derden en zijn onder meer gebruikt bij de beoordeling van een crisismaatregel.
Conclusie A-G: Nederlandse rechter niet bevoegd in collectieve actie tegen Airbnb over servicekosten
Conclusie A-G 25 september 2026, IT 5651; ECLI:NL:PHR:2026:918 (SMC tegen Airbnb). In deze zaak tussen Stichting Massaschade & Consument (SMC) en Airbnb staat de vraag centraal of de Nederlandse rechter internationaal bevoegd is om kennis te nemen van een collectieve actie over de servicekosten die Airbnb aan Nederlandse consumenten in rekening brengt. SMC vordert namens consumenten-huurders terugbetaling van deze kosten. Volgens SMC is Airbnb op grond van artikel 7:417 leden 2 en 3 BW niet gerechtigd servicekosten te rekenen, omdat zij niet beschikt over de vereiste schriftelijke toestemming van de huurders voor tweezijdige bemiddeling. De rechtbank Den Haag heeft zich onbevoegd verklaard om van de vorderingen kennis te nemen. Het Hof Den Haag heeft dit oordeel bekrachtigd [IT 4882]. Volgens het hof kan de Nederlandse rechter geen internationale bevoegdheid ontlenen aan artikel 18 lid 1, artikel 7 punt 1 of artikel 7 punt 2 van de Brussel I-bis-Verordening. SMC stelt cassatieberoep in.
Afsluiting domeinnaam Crowe Peak tijdens onderhandelingen over merkrechten onrechtmatig
Rb. Rotterdam 16 oktober 2026, IEF 23936; IT 5664; ECLI:NL:RBROT:2026:14308 (CP tegen HIR). Crowe Peak (CP), een kantoor van accountants, belastingadviseurs en consultants, was sinds 1999 aangesloten bij Crowe Global, een internationaal samenwerkingsverband van accountantskantoren. CP maakte op grond van een licentieovereenkomst met Horwath International Registration (HIR), een dochtervennootschap van Crowe Global, gebruik van merkrechten en een domeinnaam. Na een wijziging in de aandeelhoudersstructuur van CP wees Crowe Global haar verzoek om voortzetting van het lidmaatschap af. Vervolgens ontstond een geschil over de beëindiging van het lidmaatschap en het verdere gebruik van de aanduiding Crowe en de bijbehorende domeinnaam. Partijen onderhandelden over een overgangsregeling waarbij CP de merkrechten en domeinnaam tot uiterlijk 31 december 2026 tegen betaling zou mogen blijven gebruiken. Zij bereikten echter geen overeenstemming over het automatisch beantwoorden en doorsturen van e-mails na die datum. Nadat CP de voorgestelde vaststellingsovereenkomst niet had ondertekend, schakelde HIR op 12 oktober 2026 de domeinnaam uit. CP vordert in kort geding herstel van de toegang tot de domeinnaam.
HR: ING mag persoonsgegevens van voormalige klant registreren na beëindiging bankrelatie
HR 6 november 2026, IEF 24027; IT 5650; ECLI:NL:HR:2026:1815 ([cliënt] tegen ING). In deze zaak tussen een voormalige klant en ING staat de vraag centraal of ING persoonsgegevens van de klant mocht opnemen in haar Gebeurtenissenadministratie en het Intern Verwijzingsregister (IVR). De klant exploiteert een eenmanszaak die onder meer handelt in oud ijzer en metalen. In 2021 kondigde ING aan de zakelijke bankrelatie te beëindigen, omdat de klant tijdens een periodiek cliëntenonderzoek onvoldoende inzicht had gegeven in het gebruik van zijn zakelijke rekeningen. Volgens ING kon zij daardoor onvoldoende voldoen aan haar verplichtingen op grond van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft). Na beëindiging van de bankrelatie registreerde ING de gegevens voor acht jaar. Daarbij vermeldde zij onder meer dat de klant grote contante uitgaven had gedaan die niet konden worden verantwoord en onvoldoende maatregelen had genomen om betrokkenheid bij heling, witwassen en andere financiële criminaliteit uit te sluiten. De klant vordert verwijdering van zijn persoonsgegevens uit de Gebeurtenissenadministratie en schrapping van zijn registratie in het IVR. Volgens hem verwerkt ING strafrechtelijke persoonsgegevens in de zin van artikel 10 AVG, zonder dat aan de daarvoor geldende voorwaarden is voldaan. Het Hof Amsterdam verwerpt dit standpunt [IT 4871]. Volgens het hof bevatten de registraties geen concrete feiten en omstandigheden die een strafrechtelijke bewezenverklaring kunnen dragen. Daarnaast heeft ING volgens het hof een gerechtvaardigd en zwaarwegend belang bij de registratie, mede gelet op haar verplichtingen onder de Wwft
KPN moet toegang tot illegale boekenplatforms Oceanofpdf en Z-Library blokkeren
Rb. Rotterdam 30 oktober 2026, IEF 24025; IT 5649; ECLI:NL:RBROT:2026:16081 (Stichting BREIN tegen KPN). In deze zaak tussen Stichting BREIN en KPN staat de vraag centraal of KPN verplicht kan worden de toegang tot de platforms Oceanofpdf en Z-Library voor haar abonnees te blokkeren. Via deze platforms kunnen internetgebruikers boeken en tijdschriften inzien en downloaden. Volgens BREIN worden op de platforms op grote schaal auteursrechtelijk beschermde werken zonder toestemming van de rechthebbenden aangeboden. BREIN heeft in juli 2026 verschillende betrokken partijen, waaronder websitehouders en hostingproviders, verzocht de platforms offline te halen. Omdat dit niet tot het gewenste resultaat heeft geleid, vordert BREIN op grond van artikel 26d Auteurswet dat KPN de toegang tot de platforms blokkeert. KPN voert geen inhoudelijk verweer en refereert zich aan het oordeel van de voorzieningenrechter.
Ongefundeerde beschuldigingen over campingconcern onrechtmatig, rectificatie verplicht
Rb. Midden-Nederland 12 november 2026, IEF 24029; IT 5652; ECLI:NL:RBMNE:2026:8003 (Huttopia tegen [gedaagde partij]). De voorzieningenrechter heeft in kort geding geoordeeld dat verschillende negatieve uitlatingen van een jaarplaatshouder over campingconcern Huttopia onrechtmatig zijn. Huttopia exploiteert natuurcampings en heeft in 2025 een camping overgenomen, waarna zij de huurovereenkomsten van jaarplaatshouders heeft opgezegd. Een van deze jaarplaatshouders publiceerde daarna vier kritische columns op zijn website en stuurde diverse e-mails aan onder meer media, overheidsinstanties, toezichthouders en campinggasten. Daarin beschuldigde hij Huttopia onder meer van overtreding van de RECRON-voorwaarden, machtsmisbruik, vriendjespolitiek, gevaarlijke situaties op de camping en het pesten van klanten en kinderen. Ook richtte hij persoonlijke beschuldigingen aan het adres van medewerkers. Huttopia vordert onder meer aanpassing of verwijdering van de columns, plaatsing van een rectificatie, een verbod op toekomstige onrechtmatige uitlatingen en € 1.000 schadevergoeding. Partijen hadden eerder een schikking getroffen over de beëindiging van de huurovereenkomst van de campingplaats, maar volgens de voorzieningenrechter is niet gebleken dat daarbij ook is afgesproken dat de columns niet hoefden te worden aangepast of verwijderd. Bij de beoordeling van de uitlatingen stelt de voorzieningenrechter voorop dat op grond van artikel 6:162 BW een belangenafweging moet plaatsvinden tussen het recht van Huttopia op bescherming van haar eer, goede naam en reputatie op grond van artikel 8 EVRM en de vrijheid van meningsuiting van de jaarplaatshouder op grond van artikel 7 Grondwet en artikel 10 EVRM. Deze grondrechten zijn in beginsel gelijkwaardig. Welke van beide in het concrete geval zwaarder weegt, moet worden beoordeeld aan de hand van alle omstandigheden van het geval, waarbij de uitlatingen zowel afzonderlijk als in onderlinge samenhang moeten worden bezien.


























