Rb. Amsterdam 2 september 2026, IT 5559; ECLI:NL:RBAMS:2026:8689 ([eiser] tegen Schipholwatch c.s.). [eiser], een luchtvaartconsultant, en Stichting Schipholwatch en haar bestuurders plaatsen al jaren negatieve berichten over elkaar op sociale media. Nadat [eiser] op LinkedIn had aangekondigd dat hij via Edari een nieuwe opdracht bij Dubai Airports zou beginnen, stuurde Schipholwatch Edari een klacht over zijn uitlatingen op sociale media en waarschuwde zij voor mogelijke gevolgen voor Edari en Dubai Airports. Kort daarna startte Dubai Airports een intern legal and compliance-onderzoek en uiteindelijk ging de opdracht niet door. [eiser] vordert € 315.000 aan misgelopen inkomsten en € 50.000 aan immateriële schade. Partijen hebben op de mondelinge behandeling afgesproken dat de rechtbank in dit tussenvonnis uitsluitend over deze schadevordering beslist en dat zij daarna proberen hun overige geschilpunten via mediation op te lossen. Omdat de schadevordering alleen is gebaseerd op het contact van Schipholwatch met Edari, beoordeelt de rechtbank in dit vonnis niet de gestelde onrechtmatigheid van andere socialmediaberichten. De rechtbank oordeelt dat Schipholwatch met het benaderen van Edari onrechtmatig heeft gehandeld. Zij had zich moeten realiseren dat zij daarmee de relatie tussen [eiser] en zijn nieuwe opdrachtgever ernstig kon beschadigen, met mogelijke inkomensgevolgen. Schipholwatch had haar belang om [eiser] met zijn uitlatingen te laten stoppen bovendien op een minder schadelijke manier kunnen behartigen, bijvoorbeeld door een kort geding te starten. Door desondanks kort na de aankondiging van de nieuwe opdracht Edari rechtstreeks te benaderen, heeft Schipholwatch onvoldoende rekening gehouden met de gerechtvaardigde belangen van [eiser] en daarmee gehandeld in strijd met hetgeen volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt.

Rb. Midden-Nederland 15 september 2026, IT 5558; ECLI:NL:RBMNE:2026:6352 ([eisende partij] tegen [gedaagde partij]). [eisende partij], een advocatenkantoor, vorderde in kort geding onder meer een verbod voor [gedaagde partij] om bepaalde uitlatingen over het kantoor te doen. [gedaagde partij] verscheen niet op de mondelinge behandeling, waarna tegen haar verstek werd verleend. Haar kort voor de zitting ingediende verweerschrift met producties en tegenvorderingen bleef buiten beschouwing, zowel vanwege het verleende verstek als omdat de stukken minder dan één werkdag voor de zitting waren ingediend en [eisende partij] daardoor onvoldoende gelegenheid had daarop te reageren. Bij verstek worden de vorderingen op grond van artikel 139 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering toegewezen, tenzij zij de rechter onrechtmatig of ongegrond voorkomen. [eisende partij] had gemotiveerd gesteld dat de Google-reviews van [gedaagde partij], waarin onder meer werd beweerd dat het kantoor niet volgens de beroeps- en gedragsregels handelde, bewust op escalatie aanstuurde en geschillen liet escaleren om meer geld te verdienen, onrechtmatig waren. De voorzieningenrechter ziet daarin aanleiding om [gedaagde partij] gedurende één jaar te verbieden om zelf of via een derde, via onder meer e-mail, WhatsApp, Google Reviews, de pers of sociale media, uitlatingen van de in het vonnis omschreven strekking over [eisende partij] te doen. Aan iedere overtreding is een dwangsom van € 5.000 verbonden, tot een maximum van € 50.000.

Heemstede, 7 oktober 2026

Ruud van Herpen is benoemd tot voorzitter van de Stichting Geschillenoplossing Automatisering (SGOA). Hij volgt Chris Barbiers op, die het voorzitterschap zeven jaar lang vervulde. Ruud van Herpen is sinds 2011 aan de SGOA verbonden, eerst als mediator en later ook als arbiter. Ook was hij al enige tijd lid van het bestuur. Hij is een ervaren mediator en sinds 2000 geregistreerd bij het MfN. Daarnaast was hij medeoprichter en voorzitter van de Nederlandse Mediatorsvereniging en medeoprichter en co-voorzitter van het Platform Business Mediation.

“Ik ken de SGOA van binnenuit en heb gezien hoeveel waarde onafhankelijke, deskundige geschilbeslechting heeft voor de ICT-sector. Ik voel me vereerd met dit vertrouwen en wil de ingeslagen weg voortzetten: IT geschillen snel en vakkundig oplossen met partijen.” - Ruud van Herpen, voorzitter SGOA

Het bestuur en het bureau van de SGOA danken Chris Barbiers hartelijk voor zijn grote betrokkenheid en toewijding. Onder zijn leiding is de stichting verder geprofessionaliseerd.

Het internationale advocatenkantoor Jones Day heeft vandaag bekendgemaakt dat Sean M. Callagy en Joris Willems als partners zijn toegetreden tot de Intellectual Property-praktijk. De heer Callagy sluit zich aan bij het kantoor in San Francisco en de heer Willems bij het kantoor in Amsterdam. Hun gecombineerde ervaring op het gebied van IP litigation, artificiële intelligentie, cybersecurity en complexe technologietransacties versterkt de expertise van Jones Day om cliënten wereldwijd bij te staan in een snel veranderend technologielandschap. 

Rb. Noord-Holland 23 september 2026, IT 5560; ECLI:NL:RBNHO:2026:12914 ([betrokkene] tegen de officier van justitie). Aan betrokkene was een verkeersboete opgelegd voor het rijden door rood. In beroep voerde zijn gemachtigde onder meer aan dat de officier van justitie een dwangsom had verbeurd wegens niet tijdig beslissen en dat de ICT-problemen bij het Openbaar Ministerie geen overmacht opleverden. De kantonrechter stelt voorop dat voor overmacht in de zin van artikel 4:15 lid 2 onder c Algemene wet bestuursrecht sprake moet zijn van de onmogelijkheid om tijdig te beslissen door abnormale en onvoorziene omstandigheden buiten het toedoen en de risicosfeer van het bestuursorgaan. Hoewel het Openbaar Ministerie ervoor heeft gekozen de behandeling van Wahv-beroepen volledig te digitaliseren en het risico van systeemuitval daarmee samenhangt, oordeelt de kantonrechter dat deze concrete ICT-inbreuk buiten zijn toedoen en risicosfeer lag. Onbevoegden hadden gebruikgemaakt van een nog onbekende zero-day-kwetsbaarheid in Citrix NetScaler, waarvoor op dat moment geen beveiligingsupdate beschikbaar was. Niet is gebleken dat eerdere updates te laat waren uitgevoerd of dat het Openbaar Ministerie de inbreuk had kunnen voorzien of voorkomen. De volledige afkoppeling van de systemen van het internet was volgens de kantonrechter noodzakelijk om de integriteit en vertrouwelijkheid van de informatievoorziening te beschermen.

6 oktober 2026

Turing Advocaten bouwt AI-praktijk verder uit met de aanstelling van Stefan Kulk. Kulk brengt veel kennis mee op het gebied van AI-regulering, gegevensbescherming en
datawetgeving. Daarmee bouwt Turing de AI-praktijk verder uit, naast de bestaande expertise in IT-contracten, privacy, cybersecurity en digitale dienstverlening. Kulk komt van de Autoriteit Persoonsgegevens, waar hij als unit-lead meewerkte aan de opbouw van het toezicht op AI. Daarvoor was hij universitair hoofddocent aan de Universiteit Utrecht, waar hij promoveerde op de aansprakelijkheid van online dienstverleners. Hij publiceert regelmatig en treedt ook veel op als spreker op fora en congressen.

Stefan Kulk: “De nieuwste agentic AI-toepassingen zijn ontzettend krachtig en kunnen in razend tempo documenten analyseren en onderzoek doen, indrukwekkende software bouwen en hele bedrijfsprocessen overnemen. Maar je hoeft de krant maar open te slaan om te zien dat er ook veel zorgen zijn over de onvoorspelbaarheid van de systemen en het verlies van grip. Mijn advies is: laat je niet gek maken door de hype en de doemscenario’s, maar blijf wel onderzoeken wat je met concrete AI-toepassingen kunt doen om op verantwoorde wijze dienstverlening te verbeteren. Daar ondersteunt Turing Advocaten je graag bij.”

Over het eigen gebruik van AI is Turing Advocaten helder. Huub de Jong (partner): “We experimenteren volop met AI-tools om als advocaten efficiënter te kunnen werken en nog beter te kunnen adviseren. Maar goed contact met cliënten staat altijd voorop om te zien waar de zorgen zitten en om tot echte oplossingen te komen. Bij ons wordt de telefoon gewoon opgenomen door iemand van vlees en bloed.”

Hof Arnhem-Leeuwarden 29 september 2026, IT 5569; ECLI:NL:GHARL:2026:6295 ([de man] tegen [de vrouw]). In deze zaak tussen [de man] en [de vrouw] staat de vraag centraal of de tenuitvoerlegging van een vonnis waarin [de man] is veroordeeld tot afgifte van 3,22 bitcoins aan [de vrouw] moet worden geschorst. De rechtbank had [de man] veroordeeld de bitcoins binnen vier weken af te geven, op straffe van een dwangsom, en het vonnis uitvoerbaar bij voorraad verklaard. Na de mondelinge behandeling in eerste aanleg kwam aan het licht dat [de vrouw] was aangehouden en in voorlopige hechtenis was genomen op verdenking van voorbereiding van een aanslag op het leven van [de man]. Ook werd de omgang tussen [de vrouw] en hun dochter geschorst. Volgens het hof gaat het om nieuwe feiten en omstandigheden waarmee de rechtbank bij haar eerdere beslissing geen rekening heeft kunnen houden.

Rb. Midden-Nederland 2 oktober 2026, IT 5557; ECLI:NL:RBMNE:2026:6712 (POV, NMV, LTO en KAVB tegen minister van LVVN). Coöperatie Mobilisation for the Environment heeft op grond van de Wet open overheid verzocht om openbaarmaking van historische gegevens uit de Gecombineerde opgave, waaronder dieraantallen, stalsystemen, codes uit de Regeling ammoniak en veehouderij en gegevens over landgebruik. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur besloot vier Excelbestanden openbaar te maken. De Producenten Organisatie Varkenshouderij, de Nederlandse Melkveehouders Vakbond, Land- en Tuinbouworganisatie Nederland en de Koninklijke Algemeene Vereeniging voor Bloembollencultuur verzochten om schorsing van dat besluit. De voorzieningenrechter merkt deze belangenorganisaties aan als belanghebbenden en oordeelt dat geen sprake is van misbruik van procesrecht. Ook de gebreken in de zienswijze- en kennisgevingsprocedure leiden niet tot schorsing. Hoewel de minister onvoldoende duidelijk had gemaakt dat de openbaarmaking niet alleen veehouders maar ook andere agrariërs betrof en een aan agrariërs verzonden brief bovendien een onjuiste rechtsmiddelenclausule bevatte, zijn de betrokken agrariërs daardoor volgens de voorzieningenrechter niet zodanig in hun belangen geschaad dat de procedure opnieuw moet worden gevoerd.

Hoe ziet toezicht op online platforms er in de praktijk uit, en wat betekent kunstmatige intelligentie voor het juridisch werk van morgen? Tijdens het Brinkhof Symposium 2026 kijken we naar twee actuele ontwikkelingen die de juridische praktijk ingrijpend beïnvloeden: de handhaving van de Digital Services Act en de opkomst van AI in het recht.

Mickie Schoch, directeur Telecom, Vervoer en Post bij de Autoriteit Consument en Markt, opent de middag met een blik achter de schermen van het toezicht op online platforms. Als verantwoordelijke voor de handhaving van de Digital Services Act in Nederland vertelt zij hoe de ACM zich inzet voor de bescherming van minderjarigen online.

Daarna spreekt Joris Krijger, AI-ethicus en auteur van Onze Kunstmatige Toekomst, over de manier waarop kunstmatige intelligentie juridisch werk en het rechtssysteem verandert. Welke taken neemt AI over, wat blijft het domein van de jurist, en welke ethische vragen roept dit op voor de dagelijkse praktijk en voor onze rechtsstaat?

Aansluitend is het podium voor de drie finalisten van de Brinkhof Internetscriptieprijs 2026. Zij presenteren hun scripties aan het publiek en de jury, waarna de jury zich terugtrekt om de winnaar te bepalen. In de tussentijd gaan Monique van Oers (Directeur Juridische Zaken bij de ACM) Joris Krijger en Elodie Carmiggelt (Manager onderwijs bij de Beroepsopleiding Advocaten) met elkaar in gesprek over de jurist van de toekomst. Welke kennis en vaardigheden heeft die jurist in het AI-tijdperk nodig, hoe bereiden we hem of haar daarop voor, en wat vraagt dit van werkgevers en opleidingsinstellingen?

We sluiten af met het juryverslag en de prijsuitreiking, gevolgd door een borrel – een mooie gelegenheid om na te praten met sprekers, finalisten en vakgenoten.

Wil je het evenement bijwonen? Registreer je dan hier: https://www.internetscriptieprijs.nl/.

Rb. Amsterdam 14 november 2018, IT 5565; ECLI:NL:RBAMS:2018:10124 (O'Cliance tegen [gedaagde]). O’Cliance had [gedaagde], een IT-dienstverlener, opdracht gegeven een volledige IT-infrastructuur aan te leggen en vervolgens op afroep te beheren en onderhouden. Nadat hackers via ransomware toegang hadden gekregen tot het netwerk en zowel bestanden op de server als back-upbestanden hadden versleuteld, stelde O’Cliance [gedaagde] aansprakelijk. De rechtbank oordeelt dat de opdracht tot levering van een totaalpakket mede inhield dat [gedaagde] voor een adequate beveiliging van het netwerk moest zorgen. Het netwerk was echter zonder firewall en zonder externe back-upstructuur ingericht. Ook als O’Cliance bepaalde beveiligingsmaatregelen vanwege de kosten had afgewezen, mocht [gedaagde] daar als professionele IT-deskundige niet zonder meer in berusten. Hij had de opdracht moeten weigeren, alternatieven moeten aandragen of O’Cliance ten minste indringend en herhaaldelijk voor de risico’s moeten waarschuwen. Dat O’Cliance zelf over enige IT-kennis beschikte, ontsloeg hem niet van die verantwoordelijkheid. Omdat onvoldoende is gebleken dat hij meer heeft gedaan dan een enkele waarschuwing geven, is [gedaagde] toerekenbaar tekortgeschoten in de uitvoering van de overeenkomst.