Stelselmatige AVG-inzageverzoeken met financieel oogmerk leveren misbruik van recht op

Rb. Noord-Holland 21 juli 2026, IT 5402; ECLI:NL:RBNHO:2026:9168 ([verzoeker] tegen Suitable). Verzoeker diende bij Suitable een verzoek in tot inzage in zijn persoonsgegevens op grond van artikel 15 AVG. Suitable vroeg hem zijn identiteit te bevestigen door een kopie van een geldig identiteitsbewijs te verstrekken, maar verzoeker weigerde dat. Vervolgens sommeerde hij Suitable om alsnog aan het inzageverzoek te voldoen, maakte hij aanspraak op € 925 aan buitengerechtelijke kosten en stelde hij onder dreiging van een procedure een schikking van € 1.250 voor. In de procedure verzocht hij, na vermindering van zijn verzoek, alleen nog om Suitable op straffe van een dwangsom te bevelen inzage te verstrekken en haar in de proceskosten te veroordelen. Suitable voerde aan dat verzoeker zijn AVG-rechten niet gebruikte om de verwerking van zijn persoonsgegevens te controleren, maar om financieel voordeel te verkrijgen.

De rechtbank stelt voorop dat bij het aannemen van misbruik van recht terughoudendheid moet worden betracht. Artikel 3:13 BW bepaalt dat een bevoegdheid niet kan worden ingeroepen voor zover daarvan misbruik wordt gemaakt. Daarnaast kan een verwerkingsverantwoordelijke op grond van artikel 12 lid 5 AVG weigeren gevolg te geven aan kennelijk ongegronde of buitensporige verzoeken. Volgens de rechtbank blijkt uit het totale patroon van handelen dat verzoeker zijn rechten uit de AVG met een financieel oogmerk gebruikte. Hij had in anderhalf jaar ongeveer negentig inzageverzoeken gedaan, had bij de rechtbank Noord-Holland ongeveer twintig vergelijkbare procedures aanhangig gemaakt en gebruikte daarin nagenoeg identieke stukken. Ook kondigde hij vroegtijdig schade- en kostenvergoedingen aan en verminderde hij zijn verzoeken kort voor de zitting zonder overtuigende toelichting. De rechtbank concludeert dat verzoeker bewust situaties creëerde om bedrijven tot betaling te bewegen en dat het hem niet daadwerkelijk ging om controle van de juistheid van zijn persoonsgegevens of de rechtmatigheid van de verwerking. Hij wordt daarom wegens misbruik van recht niet-ontvankelijk verklaard. De rechtbank komt niet meer toe aan een inhoudelijke beoordeling van het inzageverzoek en dus evenmin aan de vraag of Suitable een kopie van zijn identiteitsbewijs mocht verlangen. Verzoeker wordt veroordeeld in de proceskosten van Suitable van in totaal € 7.047,97, waaronder € 6.094,17 aan advocaatkosten. De tegenverzoeken van Suitable worden afgewezen, onder meer omdat de gevraagde verklaringen voor recht te vaag waren geformuleerd en Suitable haar belang daarbij onvoldoende had onderbouwd.

5.11.

Uit het vorenstaande kan niet anders worden geconcludeerd dan dat [verzoeker] met gebruikmaking van de mogelijkheden van de AVG welbewust een situatie heeft geconstrueerd die het hem mogelijk maakt van de betrokken bedrijven een schadevergoeding te verkrijgen. Er is dus sprake van een patroon. Daarbij kan de rechtbank zich ook in deze zaak niet aan de indruk onttrekken dat [verzoeker] misbruik maakt van de onbekendheid van deze bedrijven met de inhoud en de werking van de AVG en van de vrees van die bedrijven om tot hoge vergoedingen veroordeeld te worden.