Geen dwangsommen wegens niet tijdig beslissen op AVG-verzoek, eiser opnieuw gewaarschuwd voor misbruik van recht

Rb. Rotterdam 8 oktober 2026, IT 5582; ECLI:NL:RBROT:2026:13825 (eiser tegen ACNL). Eiser heeft beroep ingesteld omdat Airport Coordination Netherlands (ACNL) volgens hem niet tijdig heeft beslist op een AVG-verzoek dat hij op 28 februari 2022 zou hebben ingediend. Eiser stelt dat hierdoor dwangsommen zijn verbeurd. De Rechtbank Rotterdam oordeelt dat onvoldoende is komen vast te staan dat eiser destijds daadwerkelijk een aanvraag bij ACNL heeft ingediend. Wanneer een bestuursorgaan de ontvangst van een aanvraag ontkent, moet de afzender aan de hand van concrete en verifieerbare gegevens aannemelijk maken dat het bericht is verzonden. Eiser heeft dit niet gedaan. Ook de latere toezending van de processtukken door de rechtbank aan ACNL geldt niet als indiening van een aanvraag door eiser. Deze toezending vond plaats op grond van artikel 8:39 lid 1 Awb en niet op grond van artikel 2:3 Awb. ACNL heeft de stukken onverplicht als een alsnog ingediend verzoek behandeld en daarop op 27 mei 2025 beslist. Volgens de rechtbank is geen beslistermijn overschreden en zijn geen dwangsommen verbeurd. De rechtbank verklaart zich onbevoegd om kennis te nemen van het beroep wegens niet tijdig beslissen. Het beroep dat op grond van artikel 6:20 lid 3 Awb van rechtswege is ontstaan tegen het besluit van 27 mei 2025, wordt kennelijk ongegrond verklaard, omdat eiser geen inhoudelijke gronden tegen dat besluit heeft aangevoerd.

De rechtbank waarschuwt eiser daarnaast opnieuw voor mogelijk misbruik van recht. Eiser heeft in persoon ongeveer honderd bestuursrechtelijke uitspraken uitgelokt en als gemachtigde ten minste twaalf. Een groot deel daarvan betreft AVG-inzageverzoeken bij uiteenlopende instanties, waaronder organisaties waarvan niet aannemelijk is dat zij persoonsgegevens van eiser hebben verwerkt. Volgens de rechtbank komt uit zijn procesgedrag in deze en andere procedures het beeld naar voren dat het hem veelal niet om een inhoudelijke beslissing gaat, maar om het verkrijgen van dwangsommen of andere geldelijke vergoedingen. Zo stelt eiser regelmatig beroep in wegens niet tijdig beslissen, ook wanneer al op zijn verzoek is beslist, en stuurt hij aanvragen en ingebrekestellingen naar daarvoor niet bestemde e-mailadressen. Dit structurele procesgedrag duidt volgens de rechtbank op oneigenlijk gebruik van procesrecht. De rechtbank werpt eiser in deze procedure nog geen misbruik van recht tegen, omdat de procedure is gestart voordat hij daarvoor eerder werd gewaarschuwd. Bij voortzetting van dit procesgedrag kunnen toekomstige beroepen echter wegens misbruik van recht niet-ontvankelijk worden verklaard en kan eiser in de proceskosten van het bestuursorgaan worden veroordeeld.

15. Gelet op artikel 3:13 en 3:15 van het Burgerlijk Wetboek kan een persoon een bevoegdheid niet inroepen bij misbruik van die bevoegdheid en geldt dit verbod ook buiten het vermogensrecht. De rechtbank stelt vast dat eiser een groot aantal bestuursrechtelijke procedures heeft gevoerd. Zo heeft hij in persoon ongeveer 100 bestuursrechtelijke uitspraken uitgelokt en als gemachtigde heeft hij daarnaast tenminste 12 bestuursrechtelijke uitspraken uitgelokt. Een groot deel van de uitspraken die eiser in persoon of als gemachtigde heeft uitgelokt, ziet op inzage in persoonsgegevens. Het is de rechtbank opgevallen dat eiser ogenschijnlijk willekeurig AVG-verzoeken indient bij een groot aantal instanties verspreid over Nederland, waaronder instanties waarvan het niet in de rede ligt dat zij persoonsgegevens van eiser hebben verwerkt.

16. Uit het procesgedrag in deze en in andere zaken komt het beeld naar voren dat het eiser of de persoon die hij vertegenwoordigt in veel gevallen niet is te doen om daadwerkelijk een besluit op de aanvraag te krijgen. Zo stelt eiser beroepen in nadat hem inzage is verleend of anderszins op zijn aanvragen is beslist, dit met het oogmerk om dwangsommen te ontvangen wegens niet tijdig beslissen (bijv. ECLI:NL:RBDHA:2023:22347; ECLI:NL:RBROT:2024:2039 en ECLI:NL:RBROT:2024:10730). Voorts heeft de bestuursrechter vastgesteld dat veronderstelde aanvragen van eiser of zijn cliënt niet door het bestuursorgaan zijn ontvangen (bijv. ECLI:NL:RBOVE:2026:1152 en ECLI:NL:RBMNE:2026:1078). Ook stuurt eiser aanvragen en ingebrekestellingen naar niet daarvoor bestemde e-mailadressen (bijv. ECLI:NL:RBROT:2025:9045 en ECLI:NL:RBROT:2025:10973). Nadat het bestuursorgaan na (verlate) ontvangst van de aanvraag alsnog een besluit neemt, reageert eiser daar telkens niet inhoudelijk op, maar stelt hij dat niet tijdig is beslist en dat dwangsommen zijn verbeurd. In het voorliggende geval procedeert eiser ook op deze wijze. Dit structurele procesgedrag duidt op een oneigenlijk gebruik van procesrecht (vgl. ECLI:NL:RVS:2018:3553, punt 3.4 en ECLI:NL:RBZWB:2022:7014, punt 2.6). In het voorliggende geval wist of kon eiser weten dat ACNL gelet op de aard van de hem op grond van artikel 8a.64 van de Wet luchtvaart toegekende publiekrechtelijke bevoegdheid voorafgaand aan deze procedure geen persoonsgegevens van eiser kan hebben verwerkt. Gelet op een en ander was het eiser kennelijk niet om een inhoudelijke beslissing te doen, maar slechts om dwangsommen of andere gelden te incasseren.

17. De rechtbank stelt verder vast dat eiser vorig jaar door de rechtbank is gewaarschuwd dat een voortzetting van dit procesgedrag ertoe kan leiden dat de rechter misbruik van recht zal aannemen (bijv. ECLI:NL:RBROT:2025:9044, punt 3.2 en ECLI:NL:RBROT:2025:10973, punt 3.3). De rechtbank ziet aanleiding om eiser in het voorliggende geval nogmaals deze waarschuwing te geven en hem nu niet reeds misbruik van recht tegen te werpen. Dit komt omdat deze procedure is gestart voordat eiser is gewaarschuwd.