Vijfjarig uitingsverbod wegens aanhoudende berichten over ex-partner en kinderen op sociale media

Rb. Overijssel 23 oktober 2026, IT 5643; ECLI:NL:RBOVE:2026:6485 ([partij A] tegen [partij B]). De voorzieningenrechter oordeelt dat een man gedurende vijf jaar geen berichten over zijn voormalige partner en hun minderjarige kinderen op sociale media mag publiceren, omdat hun recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer in dit geval zwaarder weegt dan zijn vrijheid van meningsuiting. Partijen hebben een relatie gehad waaruit twee minderjarige kinderen zijn geboren. Bij arrest van 21 oktober 2025 had het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden de man al een uitingsverbod voor de duur van één jaar opgelegd, op straffe van een dwangsom van € 1.000 per overtreding, met een maximum van € 50.000. Ondanks dit verbod bleef de man berichten plaatsen over zijn ex-partner en de kinderen, waarna hij het maximale bedrag aan dwangsommen verbeurde en betaalde. Ook daarna bleef hij berichten publiceren, onder meer via LinkedIn, gericht aan de werkgever en collega's van zijn ex-partner, waarin hij zich negatief over haar uitliet in verband met ouderverstoting en kindermishandeling. Daarnaast plaatste hij een foto van zichzelf met de kinderen op sociale media. Nadat de vrouw opnieuw een kort geding had aangespannen en haar vorderingen bij verstek grotendeels waren toegewezen, stelde de man verzet in. De voorzieningenrechter stelt voorop dat bij een botsing tussen de vrijheid van meningsuiting van artikel 10 EVRM en het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer van artikel 8 EVRM geen van beide rechten op voorhand voorrang heeft. Gelet op de herhaalde overtredingen van eerdere verboden en de voortdurende publicaties weegt het belang van de vrouw en de kinderen bij de bescherming van hun privéleven in dit geval zwaarder dan het belang van de man bij de vrijheid van meningsuiting.

De voorzieningenrechter acht daarom een nieuw uitings- en publicatieverbod voor de duur van vijf jaar gerechtvaardigd. Dit verbod omvat ook berichten over de kinderen waarin de man uiting geeft aan gemis, trots, genegenheid of liefde, wanneer de vrouw daarvoor geen uitdrukkelijke toestemming heeft gegeven. Hoewel dit een vergaande beperking vormt, acht de rechtbank van belang dat de man dergelijke berichten veelal niet kan plaatsen zonder daarbij direct of indirect naar zijn ex-partner en de onderliggende familieconflicten te verwijzen. Bovendien is hij niet langer belast met het ouderlijk gezag en bevinden de minderjarige kinderen zich in een kwetsbare positie. Ook verbiedt de voorzieningenrechter de man interviews te geven met de kennelijke bedoeling deze openbaar te laten maken, voor zover hij daarin op diffamerende wijze over de vrouw spreekt of naar haar en/of de kinderen verwijst. Het blijft hem toegestaan onderwerpen van algemeen belang, zoals jeugdzorg en ouderverstoting, te bespreken zonder de vrouw en de kinderen daarbij op de verboden wijze te betrekken. Daarnaast moet hij binnen vijf dagen na betekening van het vonnis zijn bestaande publicaties over de vrouw en de kinderen van sociale media verwijderen en verwijderd houden. Het gevorderde verbod dat zich tevens zou uitstrekken tot uitingen van derden waarop de man redelijkerwijs invloed kan uitoefenen, wordt afgewezen omdat onvoldoende is onderbouwd dat hij deze derden tot hun uitingen heeft aangezet. De voorzieningenrechter legt ook een vijfjarig contactverbod op, met de in het dictum genoemde uitzonderingen. Aan de verboden worden dwangsommen van € 5.000 per overtreding verbonden, met een maximum van € 100.000, en aan het verwijderingsgebod een dwangsom van € 5.000 per dag, eveneens met een maximum van € 100.000. Bij één gedraging die meerdere verboden schendt, kan slechts eenmaal een dwangsom worden verbeurd. De voorzieningenrechter verklaart het verzet gedeeltelijk gegrond en vernietigt het eerdere verstekvonnis uitsluitend ten aanzien van het verwijderingsgebod, omdat daarin geen termijn voor verwijdering was opgenomen. Voor het overige wordt het verstekvonnis bekrachtigd en worden de opgelegde verboden en geboden opnieuw geformuleerd en aangevuld.

Gebod tot verwijdering van berichten op social media

5.19.

[partij A] stelt ter onderbouwing van dit door haar gevorderde gebod dat, ondanks eerdere verboden, publicaties laat staan en er opnieuw publicaties zijn verschenen. Het had [partij B] gesierd wanneer hij de publicaties zou hebben verwijderd. Een voorziening waarbij alleen toekomstige uitingen worden verboden, maar reeds openbaar toegankelijke publicaties mogen blijven staan, biedt [partij A] en de kinderen onvoldoende bescherming.

5.20.

[partij B] voert verweer tegen het verwijderingsgebod. Hij stelt dat het Hof dit gebod in het eerdergenoemde arrest van 21 oktober 2025 heeft afgewezen. Daarnaast moet een uitvoerbaar verwijderingsgebod beperkt zijn tot concreet geïdentificeerde

publicaties die door [partij B] zijn geplaatst, nog openbaar zijn en onder zijn feitelijke

zeggenschap vallen. Ook is een redelijke termijn voor verwijdering nodig.

5.21.

De voorzieningenrechter overweegt hierover als volgt. Bij de huidige stand van zaken is er voldoende aanleiding om het verwijderingsgebod toe te wijzen. Duidelijk is geworden dat [partij B] het door hem opgelegde uitingsverbod heeft geschonden en dat hij zich kennelijk niet realiseert dat zijn handelwijze/gedrag niet door de beugel kan. Het gevorderde verbod is ook zodanig geformuleerd dat het is beperkt tot social media. Van [partij B] kan worden verlangd dat hij de door hem geplaatste berichtgeving/publicaties over [partij A] en de kinderen verwijdert van social-media. Hij heeft immers toegang tot zijn eigen accounts. Een verdergaand verbod is naar het oordeel van de voorzieningen-rechter niet gevorderd en voor zover dat wel is beoogd door [partij A] is dat te weinig specifiek gedaan. De voorzieningenrechter constateert dat in het verstekvonnis aan het verwijderingsgebod geen termijn is verbonden. Aan [partij B] moet een redelijke termijn worden gegund. De voorzieningenrechter zal [partij B] een termijn van vijf dagen na betekening van dit arrest geven om aan het verwijderingsgebod te voldoen.