Huurder moet achterstallige energievoorschotten betalen; beroep op gebrekkige verwarming slaagt niet

Rb. Rotterdam 22 mei 2026, IT 5300; ECLI:NL:RBROT:2026:5729 ([eiseres] tegen [gedaagde]). De rechtbank heeft geoordeeld dat een huurder € 1.327,30 aan achterstallige energievoorschotten moet betalen aan zijn voormalige verhuurder. De huurder stelde dat hij meer had betaald dan door de verhuurder was verwerkt en voerde aan dat gebreken aan de verwarming tot hoge stookkosten hadden geleid. De kantonrechter volgt deze verweren niet. De huurder onderbouwde zijn gestelde extra betalingen niet met bewijsstukken en had de vermeende gebreken bovendien nooit bij de verhuurder gemeld. Daardoor kon geen beroep worden gedaan op opschorting van de betalingsverplichting. Ook een beroep op terugbetaling van de waarborgsom slaagt niet, omdat de huurder daarvoor geen tegenvordering had ingesteld. De vordering van de verhuurder wordt toegewezen en de huurder wordt tevens veroordeeld in de proceskosten.

2.3 [gedaagde] heeft voorts gesteld dat de leidingen en radiatoren in de woning gebreken vertonen waardoor er warmteverlies optreedt en de stookkosten onredelijk hoog zijn. Voor zover [gedaagde] hiermee een beroep doet op opschorting als bedoeld in artikel 6:262 van het Burgerlijk Wetboek (BW) overweegt de kantonrechter als volgt. Een geslaagd beroep op opschorting wegens gebreken aan de woning vereist dat de verhuurder ten aanzien van die gebreken in verzuim verkeert. Op zitting heeft [gedaagde] verklaard dat hij de gestelde gebreken nooit bij [eiseres] heeft gemeld. Omdat van een klacht of ingebrekestelling niet is gebleken, is [eiseres] niet in verzuim geraakt. Reeds daarom faalt het beroep op opschorting. Dat tussen partijen procedures bij de Huurcommissie hebben gelopen of mogelijk nog lopen over de kale huurprijs of het onderhoud van de woning betekent niet dat [gedaagde] daarom de verschuldigde energievoorschotten (voor een deel) niet hoeft te betalen.